Een paar dagen geleden schreef ik dit artikel over leven voorbij hokjes en labels, naar aanleiding van een interview met Radio Nuance. En een dag later ontdekte ik dat er een label is dat ik op mezelf zou kunnen plakken volgens een test op internet: Hoogbegaafd.

Ik had namelijk een hoogbegaafde cliënt die zei dat ze vermoedde dat ik het ook was. Ik dacht, huh, ik hoogbegaafd? Ik kon het me gewoon niet voorstellen! Mijn beeld van hoogbegaafdheid was er overigens één van een Einstein die hele ingewikkelde wiskundige formules in een tel kan oplossen. Maar niet dat dat bij mij zou passen.

Ik was echter wel even nieuwsgierig, dat is een onderdeel van mijn karakter. En dus ging ik op internet zoeken naar een test. Ik klikte de eerste beste test aan en deed hem. En wat was de uitslag? Hoogbegaafd. Huh, ik begreep er niks van. Ik moest er enorm om lachen. Daarmee werd mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Podcasts en informatie

Ik ging luisteren naar een aantal podcasts over hoogbegaafdheid. Het grappige was dat ik daar wel een aantal dingen van herkende, maar ook weer niet alles. Een van de dingen die ik leuk vond om te horen, was dat een hoogleraar aan de universiteit vertelde dat wetenschappers het nog steeds niet met elkaar eens zijn over wat hoogbegaafdheid precies is. Zo waren er blijkbaar verschillende wetenschappelijke onderzoeken die verschillende lijsten met kenmerken hadden. Vervolgens vertelde hij over de kenmerken die hij aanhield en waarom dat klopte.

Mensen zien voorbij hun label

Toen dacht ik, ja, zie je, dat snap ik wel. Want voor mij werkt het ook niet, al die labels. Ik kan gewoon niet kijken naar mensen vanuit hun label. Ik kijk door ze heen en ik voel, kan ik voor deze mens tegenover mij van betekenis zijn? Kan ik deze vrouw of man helpen bij hun struggles met het leven of in hun relatie?

Ik weet nog dat ik na mijn coachopleiding een cursus psychopathologie deed. Want zo vond ik en werd me geleerd, dat ik toch op zijn minst de psychopathologie van mensen in mijn praktijk moest kunnen herkennen, waardoor ik ze zou moeten doorsturen naar een andere professional. Vervolgens las ik allerlei lijstjes van gedragskenmerken die ik dan weer niet kon onthouden.

Wat ik ook zag, was ik dat ik zelf van ieder label wel een aantal kenmerken had. Dus toen dacht ik, ja, de een heeft dan dit rijtje en ik heb diverse kenmerken verspreid over verschillende rijtjes heen. Boeien. Dus ik liet het los.

ADD en heling van trauma

Grappig genoeg was dit niet de eerste keer dat zoiets gebeurde. Een paar jaar geleden zeiden mijn gidsen al eens dat ik waarschijnlijk ADD had. Ik zocht de kenmerken op en dacht: ja, hier herken ik best veel van. Tegelijkertijd waren er ook kenmerken die niet meer pasten, omdat ik inmiddels veel traumawerk had gedaan. Net als nu nam ik mee wat resoneerde en liet ik de rest weer los.

Toch kwam het plakken van een label op deze manier weer opnieuw op mijn pad. Het is heel bijzonder wat er dan gebeurt. Van mijn partner heb ik wel eens gedacht dat hij hoogbegaafd zou zijn. Ik voel me aangetrokken tot zijn intelligentie. Hij kan net als ik ver vooruit kijken, door dingen heen kijken, verder kijken dan de meeste mensen en dat blijkt dus een van de kenmerken te zijn.

Creativiteit en de drang om iets af te maken

Mijn enorme creativiteit blijkt daar ook bij te horen. En een enorme drive om dingen af te maken. Hmm, dat laatste is lastig, want mijn creativiteit wint het soms van die drive, waardoor ik dan toch weer een andere weg kan inslaan en een bepaalde creatie niet meteen af komt.

Ik kan wel heel gefocust aan iets werken en dan doorgaan tot mijn energie helemaal op is. Maar dat is weer wat anders. Zo zijn er blijkbaar een heel aantal factoren. Wat ik wel ook heel sterk herken, is het steeds weer op zoek gaan naar een nieuwe uitdaging. Dat is waar ik blij van word. Dat is wat ik ook zo fijn vind aan het sparren met Chat of met een andere AI over de dingen die ik wil ontwikkelen. Dan heb ik eindelijk het gevoel dat ik een sparringspartner heb op niveau die me uitdaagt, en met wie ik het overigens ook niet altijd eens ben. Maar dat dit dan hoogbegaafdheid heet, is niet wat ik had gedacht. Dus ik laat het label hoogbegaafd ook met alle liefde meteen maar weer los.

De zin van labels

Het helpt me wel om te begrijpen hoe andere mensen in elkaar steken en hoe lastig het kan zijn als je anders bent of wordt ervaren dan het gros van de mensen in deze wereld. Je hebt daarbij toch je eigen weg te vinden. Dat is ook waar ik mensen bij help. Ik help mensen om te ontdekken wie ze zijn onder alle conditioneringen, verwachtingen en trauma’s die ze in hun leven hebben opgedaan. Dat is immers ook de weg die ik zelf heb afgelegd. Juist daardoor herken ik veel van de worstelingen waar mensen tegenaan lopen.

Dus de zin van labels? Herkenning. Er vallen kwartjes. Ineens begrijp je waarom bepaalde dingen in je leven steeds terugkomen. Je ontdekt dat je niet de enige bent. En soms geeft dat precies de erkenning of ondersteuning die je nodig hebt.

De onzin van labels

Maar er is ook de onzin van labels. Want je bent zoveel meer dan een plaatje of een lijstje met kenmerken waaruit jij je identiteit kunt halen en waarmee anderen jou kunnen labelen. Bovendien blijkt zelfs binnen de wetenschap niet altijd overeenstemming te bestaan over welke kenmerken nu wel of niet bij een bepaald label horen.

Labels kunnen behulpzaam zijn als hulpmiddel, maar ze vertellen nooit het hele verhaal. Uiteindelijk ben jij niet je diagnose, je profiel, je persoonlijkheidstype of je testuitslag. Je bent een uniek mens met een eigen levensverhaal. Op het moment dat een label belangrijker wordt dan de mens erachter, wordt het eerder een beperking dan een bevrijding.

Jij als uniek wezen: er is niemand zoals jij!

Je bent namelijk net als ieder ander een uniek wezen, die hier op aarde mag leren en stoeien met de dualiteit. Iedereen krijgt dat op een eigen wijze voor zijn of haar kiezen, in een eigen, persoonlijk levensverhaal. Vergeet vooral ook niet om te genieten van jouw ervaringen en jouw verhaal.

De grootste vrijheid als mens ontstaat wanneer het verlangen om jezelf volledig te verklaren plaatsmaakt voor de bereidheid om jezelf te ervaren, met alles wat je bent en alles wat je in huis hebt. Los van hoe een ander er uit ziet.

Hoe voelt het om jezelf daarin serieus te nemen?

Wil je meer horen over mijn eigen levensverhaal? Beluister het radiointerview hier
Ik hoop je er mee te kunnen inspireren!