Vier eeuwen geleden stierf ik in eenzaamheid aan malaria, in een huisje diep in het Balinese oerwoud, omdat ik ’te veel wist’ voor een ambitieuze machthebber. Eeuwen later werd mijn talent opnieuw geclaimd door een systeem in Auschwitz. Deze week verbreek ik definitief de stilte.

Tijdens mijn schrijfretraite waarbij ik werk aan een nieuw boek over mijn Bali-reis afgelopen januari, gaf mijn intuïtie me aan dat ik nog wat research moest doen over mijn vorig leven als Sri op Bali, vier eeuwen geleden. Zo had ik al ontdekt dat ik in dat leven een jonge man was van 36 jaar oud, die in verbinding stond met de natuur en met het Goddelijke. Mijn gidsen gaven aan dat ik channelde voor de koning. Ik vroeg me af welke koning dan?

Hulp van AI, gidsen en het lichaamsbewustzijn

In die zin ben ik blij met AI. Niet om alles klakkeloos over te nemen, maar om te voelen bij welke informatie mijn lichaam reageert, voelen wat resoneert en wat niet. Soms hoor ik aanvullingen van mijn gidsen, of ik test het met mijn lichaam. Zo ontvouwt zich een nieuwe waarheid die me inzichten geeft in zowel mijn vorige levens als dit leven. Deze week heb ik veel energetische ontladingen ervaren tijdens mijn research en schrijven.

Irreële angst voor malaria

Ik werd me bewust van dit vorig leven toen ik de week voor mijn reis naar Bali ziek werd, en ik ontdekte dat ik een enorme angst ervoer om malaria te krijgen. Ik had zoveel mogelijk voorzorgsmaatregelen genomen maar de angst bleef. Door bewust te mediteren tijdens mijn ziekbed en door healings te ontvangen, kon ik de beelden van mijn vorig leven ontvangen en de energie loslaten. Over welke energie hebben we het dan?

Wat ik mocht loslaten, was de energetische vervuiling van een leven lang informatie doorgeven die werd misbruikt voor macht en controle. In dat leven stierf ik hallucinerend aan malaria, niet wetende dat het malaria was. Die kennis ontbrak indertijd. Ik stierf eenzaam in een bed, in een huisje in het oerwoud afgezonderd van de gewone wereld. Toen ik als Leonie die beelden zag, begreep ik niet dat ik in eenzaamheid was gestorven, en niet verzorgd door anderen want ik channelde immers voor de koning?

Als je gave misbruikt wordt door machtshebbers

Tijdens de research met AI en mijn gidsen waarbij ik mijn lichaamsbewustzijn heb ingezet, ontdek ik dat deze energie die van de Anglurah Maruti was, de machtige Grootvizier van de indertijd heersende Gelgel. Ik was geen slachtoffer in de klassieke zin, maar een Sri, een priester die verstrikt raakte in de nietsontziende persoonlijke ambitie van deze machthebber. Mijn gave werd misbruikt om hem te versterken in zijn machtsspel.

De eenzaamheid waarin ik in dat oerwoud stierf, was voor mij geen toeval. Al lezende over die tijd ontstond het besef dat ik bewust op afstand werd gehouden. Ik voelde dat ik te veel wist. Men liet me liever stilletjes wegglijden in de koorts dan dat ik mijn geheimen op mijn sterfbed zou delen.

Gedwongen worden om mee te werken aan een vernietigingssysteem

Deze herinnering verklaart de diepe angst voor ‘het systeem’ die ik ook in mijn vorig leven in Auschwitz ervoer. Hier werd ik gedwongen mee te werken aan een systeem van ontmenselijking, en te assisteren bij de onmenselijke proeven die kamparts Mengele deed op baby’s en kinderen. In dat leven stierf ik van uitputting in een barak, samen met andere zieke gevangenen, net voor de bevrijding van Auschwitz. Ik schreef er een boek over: De Karmadrager.

Wat door het schrijven van mijn nieuwe boek bevrijd wordt, is de angst dat mijn kracht, zodra ik deze laat zien, direct wordt geconfisqueerd en misbruikt, om me vervolgens alleen achter te laten in de dood.

Kanaal zijn ten behoeve van heling

Vandaag erken ik dat die vervuiling niet van mij was. Ik was het kanaal dat gebruikt werd voor eigen doeleinden. In dit leven ben ik een kanaal voor mijzelf en voor anderen. Ik sta ten dienste van de diepe heling van dergelijke trauma’s die een oorsprong hebben in het misbruiken van macht en levensenergie, onze seksuele energie.

Deze ontrafeling van dit vorig leven verklaart waarom ik in dit leven zo lang heb gebalanceerd op de rand van zichtbaarheid. Onbewust was de angst dat mijn kracht opnieuw zou leiden tot isolatie of misbruik nog voelbaar in mijn derde chakra. Maar de cirkel is nu rond. Door de energetische vervuiling van de ambitie van anderen terug te geven, claim ik mijn eigen soevereiniteit. Ik ben niet langer een instrument van machtsnetwerken, maar een drager van ziels- en levensvertrouwen.

De stilte doorbreken

Aanstaande vrijdag verbreek ik de stilte definitief door mijn stem actief en bewust in te zetten. In een video-interview door filmmaker Rob Overgauw spreek ik met Petra Visser over onze gezamenlijke tijd in de Tweede Wereldoorlog. Petra herkende mij vanuit ons vorig leven in de Tweede Wereldoorlog en kwam zes jaar geleden bij mij als cliënt. In Auschwitz is zij mede door mijn toedoen gestorven, zij was slachtoffer en ik was dader. In ons huidige leven was er direct een onvoorwaardelijke liefdesband als zusters en er ontstond een diepe vriendschap die tot op de dag van vandaag voortduurt. Samen hebben we in dit leven delen van die oude pijn getransformeerd.

Mijn manifest: van machtsnetwerken naar hartsnetwerken

Onze ontmoeting en dit interview vormen de belichaming van mijn manifest ‘van machtsnetwerken naar hartsnetwerken’ met dertien thema’s waarvan a.s. vrijdag het eerste artikel op Social Media verschijnt.

Het is tijd om de macht van het systeem in te ruilen voor de kracht van het hart in verbinding met de natuur. Vrijdag 17 april 2026 is het nieuwe maan, van oudsher de dag voor een nieuw begin. Een jaar lang verschijnt er nieuwe maan een artikel over een van de thema’s van mijn manifest. Reis je dertien manen lang met me mee naar een nieuwe manier van samenleven waarbij liefde, waarheid en verbinding de boventoon voert?

In deze video van een paar weken geleden vertelde over mijn intuïtie en het gevoel dit video-interview met Petra te moeten maken. Het interview met Petra zelf volgt later.