relatie

leiderschap

spiritueel

Uit het drama, in je lichtkracht

Afgelopen week werd ik geattendeerd op de Netflix documentaire ‘Tell me who I am’. Het is een korte documentaire over twee mannen, een eeneiige tweeling, waarvan één van hen op 18 jarige leeftijd zijn geheugen verliest door een ongeval. Zijn tweelingbroer leert hem opnieuw over zijn leven, maar vertelt hem niet over de donkere kant van zijn jeugd en kinderjaren. Pas op 54 jarige leeftijd komt de waarheid aan het licht en is zijn broer bereid en in staat om de stilte te doorbreken, omdat beiden niet langer kunnen leven met de leugen van ‘het mooi gemaakte verleden’.

De stilte moet verbroken worden. Alles in mijn ziel schreeuwde erom.

Meevoelen en verbinden

Op Facebook schreef ik dit na het zien van de netflix docu:

Ik heb geen kinderen in dit leven. Maar waar kinderen zoveel geweld aangedaan wordt, fysiek, psychisch, emotioneel… ik kan alleen maar voelen met mijn hart: “DIT MOET STOPPEN’. Ik weet ook niet hoe. Het is zo groot en ik ben zo klein. Ik ben maar een poppetje in deze wereld van miljarden mensen. Maar als emotionele manifestor (Human Design), als mens, als vrouw, als reltiecoach, als traumadeskundige, schreeuw alles in mij: geef mij manieren om mijn aandeel te kunnen leveren en zodanig dat er écht iets verandert in de wereld. Ga kijken naar deze prachtige docu. ‘Tell me who I am’. Laat je raken. Weet dat als je huilt, je meehelpt aan het openbreken van onzichtbare, energetische lijntjes, zodat er een verandering kan komen. Want uiteindelijk zijn we allemaal op meer manieren met elkaar verbonden dan we denken.

Ontkennen als overlevingsstrategie

Later op de dag werd voor mij helder waarom mijn moeder heel haar leven ontkend heeft wat er in haar jeugd gebeurde op het gebied van seksueel misbruik. Het was de enige manier om een ogenschijnlijk ‘normaal’ leven te kunnen leiden. Doen alsof er niks aan de hand is. Maar daarmee gaf ze alle onverwerkte emoties aan o.a. mij door, met de schone taak het familie karma te transformeren. Pas vorig jaar kreeg ik via mijn familie de bevestiging, van wat mijn moeder in haar kindertijd was overkomen en wat ik in 2010 al tijdens zielsreizen ervaren had. Daarmee kreeg ik de erkenning van de essentie van mijn werk tijdens mijn Trauma Bevrijding Intensives.

Door het zien van de docu realiseerde ik me ook, dat alleen het samen delen van de waarheid over wat er gebeurd is en elkaar hierin kunnen ontvangen, de enige weg is naar échte verbinding. Ik was dan ook dankbaar voor dit prachtige interview met deze mooie mannen / tweeling.

Ritueel, sadistisch misbruik en pedofilie

‘Waarom ben je zo geïnteresseerd in dat satanisch ritueel misbruik en pedofilie?’, vroeg een vriend van me. Er zijn natuurlijk veel leukere onderwerpen te verzinnen om je mee bezig te houden. Hij gelooft er overigens niks van, dat er pedofiele netwerken zijn, en zeker niet bij de eliten zoals ministers of mensen van koningshuizen. Ook in de media wordt alles wat hiernaar verwijst, verbannen als complottheorie en niet serieus te nemen. Maar ik weet dat deze dingen nog steeds gebeuren. Het is geen kwestie van geloven.

Stichting Argos heeft in juni 2020, meer dan 150 slachtoffers geïnterviewd. Honderdveertig van de verhalen zouden – als de aangevers zich bij de politie melden – het stempel ‘rituele kenmerken’ krijgen. Dat is seksueel misbruik, waarbij ook allerlei macabere aspecten een rol spelen. Satanische rituelen bij kaarslicht, martelingen, maar ook het ritueel offeren van baby’s. Hier kun je de uitzending van Argos ‘Glasscherven en duistere rituelen, beluisteren.

Ontkennen of erkennen?

In Nederland is het zo geregeld, dat aangiftes met rituele kenmerken in een vroeg stadium moeten worden doorgestuurd naar de LEBZ – De Landelijk Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken van de politie. Hun doel is om valse beschuldigingen te voorkomen en zij stellen dat nergens ter wereld, ooit bewijs is gevonden voor Ritueel Misbruik.  Onder rechtspsychologen prevaleert de opvatting dat de gruwelijke herinneringen van slachtoffers niet authentiek zijn, maar worden aangepraat in therapie. Sja. Wie zich een beetje verdiept in trauma, weet dat het anders is.

De realiteit

Ondertussen worden tal van pedofiele netwerken opgerold, komen steeds meer slachtoffers en overlevers van ritueel misbruik naar buiten met hun verhaal en ervaringen. Deze zijn ontluisterend, zoals bijvoorbeeld het vier uur durende interview met de Belgische Anneke Lucas. Zij is vanaf haar zesde tot haar elfde levensjaar door een netwerk van eliten misbruikt en verkracht. Steeds meer slachtoffers komen naar buiten met hun verhaal. Gelukkig heeft de Tweede Kamer nu een motie aangenomen om verder onderzoek te doen naar ritueel misbruik. We kunnen niet langer wegkijken.

Van vorige levens naar innerlijk weten

Seksueel misbruik, seksueel geweld waaronder het offeren van baby’s, gebeurde door de eeuwen heen. Mensen met herinneringen aan vorige levens, weten dat het nog steeds bestaat doordat ze het ervaren hebben als dader of slachtoffer of getuige in regressies van vorige levens. Het is te bizar, een gewoon, normaal mens kan dat niet bevatten. Cognitieve dissonantie noemen we dat, als iets te gruwelijk is om niet te kunnen geloven. Doordat ik de afgelopen tien jaar meerdere malen geconfronteerd werd met dergelijke vorige levens, waarin mijn rol wisselde tussen dader, slachtoffer en redder of observator, heb ik op emotioneel gebied heel wat te verstouwen gehad.

Wie zo diep niet wil gaan, zet zaken als ritueel misbruik en pedofielennetwerken, liever weg als ‘leugen” of ‘fantasie’ of ‘complot’ zodat we weer over kunnen tot de orde van de dag. Moet je je overigens voorstellen dat je zoiets is overkomen, je vertelt er uiteindelijk over en niemand gelooft je. …

Uit de dramadriehoek

Tijdens het verwerken van al deze ervaringen uit vorige levens, mocht ik van mijn gidsen alternatieve rollen ontvangen, voor de dader, het slachtoffer en de redder, die ons mensen in het drama houden. De dramadriehoek is een psychologisch model waarbij mensen elkaar gevangen houden. De dramadriehoek houdt ons gevangen en levert vooral veel gevecht op met gevoelens van macht en onmacht. Overigens hebben al deze rollen een functie. Het slachtofferschap zorgt voor aandacht en zorgt ervoor als je goed opgevangen wordt tenminste, dat je jouw verdriet kunt huilen. Het daderschap zorgt ervoor dat jij je krachtig voelt en beter dan de ander. De redder zorgt voor een verheven positie waarin je je beter voelt dan de dader en het slachtoffer.

Bij het horen over ritueel misbruik en pedofilie, worden gevoelens van woede, haat en wraak opgeroepen. Dat is heel menselijk en ook logisch. Er is ook niks mis mee om deze gevoelens te doorvoelen en te ervaren. Maar het voeden van woede en wraakgevoelens, houdt ook het slachtofferbewustzijn in stand. Het blijven voeden versterkt dit zelfs en zo hou je met deze energie, het systeem van de dramadriehoek in stand.

Welkom creator, adelaar en krijger

Het systeem veranderen doe je door uit je slachtofferrol te stappen, en te erkennen dat je een goddelijk wezen bent. Daarmee kun je jezelf op een constructieve manier inzetten en andere mensen bewust maken van de grotere verbanden. De afgelopen jaren mocht ik zo kennis maken met de rol van de creator, die nieuwe dingen ontdekt. De creator zoekt altijd naar iets nieuws. Dat mag iets absurds zijn, want de fantasie van de creator is onuitputtelijk. De creator zoekt hulp via mensen en wegen die hij vooraf nooit had kunnen bedenken. De creator heeft een open geest en staat open voor veranderingen en wonderen. Voor de creator is het leven een spel waarin het speelse kind vrijuit de ruimte neemt.

Ook is er de rol van de adelaar, die boven het drama uitstijgt en vanaf grote hoogte kijkt naar wat er mag gebeuren en wat jouw bijdrage kan zijn in dit geheel. Wat speelt er in het hier en nu? Wat is er nu nodig? Wat is het verlangen van dit moment? De adelaar weet als geen ander dat het soms nodig is om te relativeren en de dingen te zien vanuit een groter perspectief. Het nemen van verantwoordelijkheid hiervoor, kan jou helpen terug in jouw lichtkracht te komen.

Dan is er nog de rol van de krijger. Deze neemt geen wraak, maar geeft wel duidelijk heldere en krachtige grenzen aan. De krijger kan de ander zien voor wie of wat hij is. De krijger staat voor kracht en zelfbeheersing en geeft zijn eigen waarheid aan. De krijger is verbonden met zijn eigen kern, maakt de ander geen verwijten en blijft dicht bij zichzelf. De krijger kan ondanks zijn eigen standpunt, er helemaal zijn voor de ander omdat hij hem of haar kan zien in diens essentie.

Uit het drama, in je lichtkracht

Mensen die zelf de ervaring hebben van daderschap in vorige levens, kunnen zo de ander aanschouwen, zonder wat zij doen, goed te keuren. Hiervoor is veel zelfreflectie, zelfonderzoek, moed en onvoorwaardelijke liefde nodig. Deze nieuwe rollen kunnen ons helpen bij het transformatieproces waar we met de wereld in zitten: van donker naar licht en van liefdeloosheid naar verbinding. Wie zich verbindt met zichzelf en de innerlijke bron, kan hierbij putten uit de drie V’s: Vertrouwen, Verbinding en Vrijheid. Het hart is hierbij je Touch Point: het punt waarbij geven en ontvangen, hemel en aarde, toekomst en verleden samenvallen in het nu. Als je hiermee verbonden bent, kun je ieder moment kiezen waar jouw energie naar toe gaat en welke rol jou op dit moment het meeste zal helpen. Uit het drama, in je lichtkracht.

PS: Annemarie Sips heeft het boek “zielsbelofte’ geschreven, waarin ze uitlegt over lichtkracht.

blijf op de hoogte

Lees als eerste de laatste artikelen van Leonie. Over spirituele groei, een carrière zonder stress of relaties vanuit het hart.