Hoe de tweelingziel je herinnert aan wie je bent

Het is niet voor niets dat ik bij aankomst op Bali, na maanden van radiostilte, een uitgebreid videogesprek had met Gabriela in Amerika, mijn tweelingzielenzus. In de dagen daarna, tijdens mijn ziek zijn, ontvouwden zich hier vorige levens, waarin zij in een ervan een wezenlijke rol speelde. Deze plek, met het stromende water, de geluiden van de natuur en een eeuwenoude boom, bracht me terug naar iets wat veel ouder is dan dit leven. Het maakte herinneringen vrij aan mijn ware vrije natuur, aan wie ik in wezen ben, los van de conditioneringen van dit leven.

Een zielsgelukkig vorig leven

In een van die vorige levens zorgde ik als jonge vrouw voor mijn ouders, volledig in overgave en met veel liefde. Ik leefde diep in het hier en nu.

Hoe zo’n leven zichtbaar en levend wordt? Na contact met een eeuwenoude boom hier van meer dan 400 jaar oud, naar binnen keren en de beelden tot me laten komen. Vervolgens stelt mijn soulteam vragen die ik vanuit mijn ziel beantwoord. Ik, als Leonie aanschouw het geheel en ben verrast over wat zich ontvouwt. Verderop lees je het maar eerste de betekenis.

Thuiskomen in jezelf via de ander

Mensen die hun tweelingziel ontmoeten ervaren een gevoel van thuiskomen, in jezelf via die ander. In het begin is dat verlangen naar die ander zo sterk dat het lijkt dat je leven zonder die ander doelloos is en niets voorstelt. De uitnodiging is echter om naar binnen te keren, en dat wat die ander je geeft, ook in jezelf te vinden. Uiteindelijk kom je terecht in een energieveld dat we ‘het heilig huwelijk’ noemen: de hereniging van de innerlijke man, innerlijke vrouw, innerlijk kind en innerlijke baby. Daar lees je over in mijn boek ‘Tweelingziel als spiegel’ dat begin februari uitkomt.

De belofte van de boom en de heilige samenwerking

Hier op Bali word ik opnieuw verbonden met de ziel van Gabriela. In dat leven waren we, nadat mijn ouders stierven en ik inmiddels 41 was, man en vrouw. De boom, toen nog klein maar mijn grote vriend, vertelde me dat de man in mijn leven nog zou komen, als mijn ouders er niet meer zouden zijn. ‘Jouw man is dan een andere belichaming van mij. Je ervaart wat je nu met mij ervaart, straks via hem. Dat is veel leuker want ik kan me als boom niet verplaatsen.’

Dat was ook zo. Waar Gabriela als priester zijnde in dat leven, de wijsheid en het Goddelijke vertegenwoordigde , vertegenwoordigde ik de verbinding met de aarde, de kruiden, de dieren. Het werd een heilige samenwerking. We adopteerden een zoon, King genaamd, een jongen die zo anders was dan wij, met veel energie en die ontzettend lenig en avontuurlijk was. Wij waren meer ingetogen. Onze liefde voor hem was groot, maar ook zo anders dan onze complentaire liefde voor elkaar.

Gisteren maakte ik een wandeling hier in het dorp Sudai op Bali waar de tijd nog stil heeft gestaan. Bij een oude tempel plaats voelde ik de energie door mijn lijf heen stromen en ik wist dat ik zou gaan dromen. Dat gebeurde ook waardoor nog meer details van dat leven helder werden.

Multidimensionaal leven

Het is altijd magisch om te zien hoe alle lijntjes van toen, in het hier en nu met elkaar verbonden zijn. Maar het fijnste is het herbeleven van het gevoel van toen. Die herinnering wakker maken.

Een ander besef van tijd – leven in het hier en nu

‘Wat deed je in je vrije tijd?’, vroegen mijn gidsen.
‘Vrije tijd? Hoe bedoel je? Mijn tijd is altijd vrij. Ik doe ieder moment van de dag wat ik wil.’
En ik voelde: ik leef volledig in het hier en nu, in verbinding met alles en iedereen om mij heen en alles is goed. Ik herinner me nu vooral het gevoel van aandacht hebben voor alles wat ik deed, het gevoel van dankbaarheid voor de schoonheid van de natuur en het accepteren van alles wat het leven me bood. Het gevoel van harmonie en eenheid. Zo eenvoudig en zo ontzettend rijk. Want dat is échte rijkdom. Het niet hoeven verlangen naar meer en het weten dat het leven voor je zorgt.

Ik wist van de boom dat Gabriela in dat leven als man in mijn leven zou komen. Ik vertrouwde er volledig op. Ik was niet bezig met dat moment in de toekomst waarop we elkaar zouden ontmoeten. Ik leefde in het nu, vol overgave.

De spiegel en uitnodiging van de tweelingziel

Ik denk dat dit een van de uitnodigingen is van het ontmoeten van je tweelingziel. Het thuiskomen in jezelf, via die spiegel van de ander. Naar binnen keren en jezelf in een andere hoedanigheid ontmoeten. Ik gun het iedereen.

Veel mensen in een tweelingziel relatie lopen echter vast in hun onbeantwoorde verlangen, ego-identificaties en leven in een (valse) hoop over de tweelingziel die hen hopelijk zal redden van een onvervuld leven.

De tweelingziel is echter een spiegel. Het herinnert je aan jouw oorsprong van liefde en eenheid. Dat Goddelijke in jezelf (wat je herkent bij je teeelingziel) verenigen met je mens-zijn is wat mij betreft de echte uitnodiging.

Liefs

Leonie

Ps: mijn boek ‘Tweelingziel als spiegel – in 7 fasen op weg naar heelheid’ komt begin februari uit en is reeds hier bestelbaar in de voorverkoop.