Zal ik mijn hoofd of mijn hart volgen? Vanochtend had ik zo’n moment. Mijn hoofd zei: “Ga nu persberichten of mails sturen naar de podcastmakers, zodat je boek een groter publiek bereikt.” Maar mijn hart en mijn lijf hadden er totaal geen zin in. Die wilden maar één ding: schrijven. Dus dat heb ik gedaan. En hoe.

Artikelen schrijven voor Spiegelbeeld Magazine

Ik schreef vandaag maar liefst drie artikelen voor een reeks van zeven artikelen voor Spiegelbeeld Magazine, gebaseerd op de zeven fasen van een tweelingzielenrelatie. In de april-editie verschijnt het eerste artikel over de ontmoetingsfase.

Wat een heerlijke dag. Ik voel me opgetogen en blij dat mijn boek op deze manier aandacht mag ontvangen. En wie weet lezen die podcastmakers het ook wel.

De eerste reacties op mijn boek

De afgelopen dagen vonden mensen die het boek hadden besteld in de voorverkoop hun exemplaar in de brievenbus. Sommigen stuurden een foto of zelfs een filmpje. Superleuk natuurlijk. En de eerste inhoudelijke reactie kwam ook al:

”Ik wilde je even laten weten dat ik je boek met veel plezier en herkenning lees Wat heb je een fijne schrijfstijl. Ik heb destijds een aantal van je webinars gevolgd en ik hoor je het gewoon vertellen. Ik ben heel blij met het boek. Dankjewel voor alle liefde en energie die je erin hebt gestopt!”

En Marjan (pseudoniem) schrijft:

Ik ben inmiddels op de helft van je boek en ik herken zo ontzettend veel! De term tweelingziel roept bij mij dubbele gevoelens op, omdat er mijn inziens veel ruis rondom het concept bestaat. Je durft ook te benoemen wat misschien niet perse wenselijk of complex is. Het geeft bevestiging. En dat is fijn, want niet iedereen herkent de ervaringen die het boek beschrijft. Dank lieve Leonie. Voor je moed en liefde, want ik zie hoe dapper je hebt moeten zijn om dit te kunnen schrijven.
Ik maak een diepe buiging voor je. In lak’ech.

En eerlijk gezegd blijft het altijd spannend, dat wachten op de eerste reacties

Wat wil het boek de wereld vertellen?

Bij het schrijven van ieder artikel stemde ik eerst af op het boek zelf. Wat wilde het over de betreffende fase vertellen? Over fase 4 – de verlatings- en loslatingsfase werd ik verrast want het het boek sprak de volgende woorden:

‘Lieve Leonie, deze fase is oh zo belangrijk. Jezelf terugvinden betekent niets anders dan jezelf loskoppelen van alle karmische lagen, van alle associaties met het verleden, met verbindingen van oude structuren en imprints van je opvoeding. De ziel wil dat dit bloot komt te liggen en verbonden wordt met je hart. De ziel wil indalen in jouw lichaam en jouw lichaam besturen. Daarvoor moet alles op de schop. Het oude, het destructieve, alles wat niet langer dient, mag verdwijnen.
*

Eigenlijk is dit ook de fase waarin de wereld zich op dit moment bevindt. Het is niet misselijk wat er nu gebeurt in de wereld, wat er allemaal vrijkomt. Wat mij betreft zit de hele wereld in een omwenteling tussen karmische helingsfase en de verlatings- en loslatingsfase. En niet omdat er bewust pijn gedaan moet worden, maar omdat het oude losgelaten kan worden zodat het nieuwe, de liefdevolle verbinding met de ziel, geboren kan worden.”

De spiegel van de wereld

Ik vond het wel mooi en wijs wat mijn boek me vertelde over waar we nu staan in de wereld. Dat betekent ook dat we straks op weg gaan naar de volgende fasen (ik kijk al naar de toekomst) en dat ik daar een inkijkje in mocht hebben. Superleuk toch!

En jij… luister jij meestal naar je hoofd of naar je hart? Hoe creëer jij?

Liefs Leonie