De Epstein-files – een tweede ronde?

NB: Ik deel dit lange artikel niet om te overtuigen of debat uit te lokken, maar als persoonlijke reflectie vanuit mijn werk en zielsmissie.

De Epstein-files houden veel mensen in gevangenschap. Wie zich erin begeeft, en het nieuws volgt dat erover naar buiten komt, voelt de bodem onder zijn voeten wegzakken. Het is te aangrijpend, te intens, te ongelooflijk voor woorden. Voor mij voelt dit als een tweede ronde, nu de berichtgeving rondom het thema van extreem gewelddadig kindermisbruik en kinderhandel de mainstream media bereikt.

Gewelddadig ritueel en seksueel kindermisbruik?

Al sinds 2017 luisterde ik naar berichtgeving, podcasts en las ik er artikelen over. Ik kreeg regressies over dit soort intens geweld. En er kwamen cliënten in mijn praktijk. Slachtoffers van ritueel gewelddadig misbruik. Niet veel, maar genoeg om te beseffen dat deze gruwelijke waarheid bestaat.

In deze tweede ronde kijk ik met andere ogen.

Ik voel opnieuw hoe deze energie me naar beneden trekt. Zelfs nu, met mijn herinneringen aan het rustgevende en helende Bali, voel ik dat weer. Die zwaarte en de trekkracht van dit energieveld. Tegelijk merk ik dat ik me inmiddels door alle dynamieken van daderschap, slachtofferschap en redderschap of toeschouwer zijn, heen heb bewogen. Ik heb ze doorvoeld, doorleefd en in het diepst van mijn zijn getransformeerd.

Want the only way out is in.

Wanneer waarheid zwaar wordt

Om jezelf staande te houden in deze wereld vol contrasten en tegenstellingen, heb je een stevige innerlijke balans nodig. Weten wie je bent en waar je voor staat. En het helpt als je weet wat jouw unieke bijdrage is hier op aarde, in dit leven.
Voor mij persoonlijk is dat helder.

Ik mag mensen begeleiden bij het vrijmaken van overgedragen traumatische energie. Van oorlog, van seksueel geweld, van ervaringen van voorouders en vorige levens, van vroegkinderlijk trauma. Van alles waar ik zelf tegenaan ben gelopen. Ik heb er over te schrijven en te spreken. Laten weten hoe het anders kan.

Leven met wat niet te bevatten is

Ik schrijf daarover in mijn biografie De Karmadrager – bevrijding van seksueel geweld door de eeuwen heen en in mijn nieuwe boek Tweelingziel als spiegel – in zeven fasen op weg naar heelheid.

In deze tweede ronde voelt het alsof De Karmadrager een nieuwe kans krijgt. Het boek werd geschreven in een tijd dat bijna niemand wilde kijken naar deze gruwelijkheden. Of in ieder geval heel weinig mensen. De dapperen. De mensen die het wisten, of die het zelf hadden meegemaakt.

Nu sijpelt door de Epstein-files de waarheid langzaam door in de hele wereld.

Bewijsmateriaal – de taak van de individuele ziel

Er zijn mensen die er vanuit hun zielentaak een dagtaak van maken om die miljoenen Epstein-files door te nemen en die de wereld hier middels podcasts op social media van berichten. Zoals deze. Talloze email correspondentie tussen Epstein en anderen. Dat doornemen is een heldentaak, zo’n duizend mails per dag. En daarin vind je bewijsmateriaal. Je kunt er niet langer omheen. Deze mensen doen dit niet vanuit sensatiezucht, maar omdat ze de wereld iets beters gunnen. Omdat ze het licht terug willen brengen op aarde. Omdat ze daders achter de tralies willen. En vooral omdat ze slachtoffers willen beschermen en een einde willen maken aan dergelijke praktijken.

Omgekeerd slachtofferschap, daderschap en gaslighting

In Nederland zijn veel slachtoffers nog steeds vogelvrij.
Onlangs werd Mariëtte Groothoff opnieuw met dwang opgenomen in een GGZ-instelling. Ook zij werd in haar kindertijd slachtoffer van dergelijk extreem seksueel geweld. Zij heeft herwonnen herinneringen hier aan en vertelt hierover in diverse podcasts. Zij is niet de enige. Er zijn meer slachtoffers die weggezet worden als gek of complotdenkers of die uiteindelijk zelfs in de gevangenis belandden. Ze werden niet geloofd door politie, justitie of politiek. En er zijn mensen die het voor hen opnamen, die ook niet geloofd werden en aangeklaagd zijn voor smaad en laster en die zelfs in de gevangenis zijn beland. Ik schrijf dit niet om te schokken of om discussie uit te lokken, maar omdat het bestaan van deze werkelijkheid gezien en erkend moet worden zonder opnieuw geweld te veroorzaken.

De waarheid is helaas te gruwelijk en in die zin kan het wijs zijn om er met een grote boog omheen te lopen. Cognitieve dissonantie uit pure zelfbescherming.

De weg naar een nieuwe wereld

Maar wat als alles hierdoor omvalt? Het hele politieke bestel en de structuren waarop onze maatschappij, ja onze wereldmaatschappij, is gebouwd?

Ik zucht diep.

Er komen in mijn ogen jaren aan waarin deze waarheden verder naar boven zullen komen, totdat niemand er nog omheen kan. Voor mezelf besloot ik te stoppen met het luisteren naar podcasts waarin telkens opnieuw het bewijs op tafel komt. Ik heb er een aantal beluisterd, omdat ik wist: ik moet luisteren, ik moet hierover schrijven.

Heling van satanisch ritueel misbruik

Hoeveel podcasts van Anneke Lucas. heb ik niet beluisterd, zoals deze podcast. Anneke is een Belgisch slachtoffer uit het netwerk van Dutroux dat nu andere slachtoffers ondersteunt in hun verwerkingsproces. Zij deed er dertig jaar over om de gruwelijkheden uit haar kindertijd te verwerken. Zij vertelt niet alleen wat haar is overkomen maar ook over haar heling. Dertig jaar! Ze kan ook helder uitleggen hoe deze netwerken wereldwijd in elkaar zitten en hoe mensen worden gechanteerd zodat er geen weg terug is. Slachtoffers kunnen zo daders worden. Een moreel innerlijk kompas is een dunne scheidslijn in een weerbarstige praktijk.

Voor mij is het beeld grotendeels helder, met alle kennis en ervaring die ik heb, al weet ik ook: niemand weet alles. Dat besef is er altijd.

Het lichaamsbewustzijn als sleutel naar heling

Wat mij steeds weer thuisbrengt, is de innerlijke waarheid. De waarheid van het lichaam. Het lichaamsbewustzijn. Dat is waar ik mee werk. Dat is wat mij terugbrengt in mezelf, in mijn liefdevolle kern. Want liefde is waar we vandaan komen. En liefde is wat weer terug mag keren op deze aarde.

Deze uitwas van geweld en kindermisbruik mag ophouden. Voor mij voor altijd.

Daarom is er hulp nodig, voor iedereen, juist ook op zielsniveau. Zodat de ziel weer één kan worden. Zodat de energie van excessen en extreme polarisatie kan verdwijnen van deze aarde.

Lichaamsbewustzijn en remote viewing

Elizabeth April is een jonge vrouw en lichtwerker uit Noord-Amerika die werkt met zogeheten ‘remote viewing’. Zij maakt hierbij gebruik van haar vrouwelijke, multidimensionale gaven, treedt bewust buiten haar lichaam en bezoekt andere plekken op aarde en in ons sterrenstelsel om waar te nemen wat daar gebeurt. In haar podcasts deelt zij haar ervaringen en doet ze o.a. toekomstvoorspellingen in samenwerking met de onzichtbare wereld. Ze zegt dat tot nu toe 86 procent daarvan is uitgekomen.

In een recent youtube interview sprak zij de verwachting uit dat veel daders in deze netwerken de komende drie jaar plotseling dood zullen neervallen. Sudden death. Die uitspraak raakte me. Ik vroeg me af hoe dat dan zou gaan. Medicatie? Vergiftiging? Een vorm van zelfmoord?

Steiging van de energiefrequentie op aarde

Nee, zeiden mijn gidsen meteen. De energiefrequentie op aarde stijgt zo sterk dat hun lichaam, en het donker dat zij dragen, deze frequentie niet langer kan verdragen. Het lichaam kan het simpelweg niet meer aan.

Dat voelde voor mij als een logische verklaring en kosmisch gezien ook acceptabele ‘oplossing’. De non-believers kunnen het mooie beeld dat ze hebben van de daders die in hun ogen wellicht ook veel goede dingen doen voor de wereld, behouden. De believers kunnen opgelucht ademhalen of zijn boos omdat er nu geen echte straf komt, met de dood als verlossing. Ik zie dit niet als iets om toe te juichen of te veroordelen, maar slechts als een mogelijke consequentie van een wereld die energetisch verschuift.

Een nieuwe samenleving waarbij we zorg dragen voor elkaar

De hele aarde zit in deze energetische verschuiving. We bewegen van het Vissentijdperk naar het Watermantijdperk, naar meer liefde. En hoe meer chaos er zichtbaar wordt dat door o.a. Trump wordt geïnitieerd, hoe duidelijker het wordt dat er iets nieuws wil ontstaan. Een samenleving waarin we weer echt zorg dragen voor elkaar. Die beweging komt van de burgers en van nieuwe leiders die werken vanuit het hart.

Elizabeth vertelde ook dat er veel lichtwerkers zijn die hier gekomen zijn om mensen te ondersteunen bij deze transitie van de aarde en dat het belangrijk was dat deze mensen weten dat ze veilig zijn. Jullie zijn veilig! Een warmhartige en ondersteunende uitspraak die velen nodig zullen hebben.

Ik verlang intens naar een aarde die bevrijd is van diep geweld, misbruik en oorlogszucht. Tegelijk vermoed ik dat het nog vele, vele jaren zal duren. En ik hoop dat wij dit allemaal zullen meemaken.

Ad Verbrugge – podcast De Nieuwe Wereld

Gisteren luisterde ik naar deze podcast van De Nieuwe Wereld, waarin werd teruggeblikt op het regeerakkoord van ons nieuwe kabinet. Ad Verbrugge zei iets wat bij mij direct resoneerde. Het leek volgens hem alsof het regeerakkoord door AI was geschreven. Mooie plannen, slimme woorden, maar geen ruimte om terug te kijken. Geen tijd voor reflectie. Geen erkenning van welke problemen er ten grondslag liggen aan de plannen en hoe de problemen zijn ontstaan. In de zorg en in het onderwijs bijvoorbeeld. Posts waarop het nieuwe kabinet wil bezuinigen ten behoeve van onze bijdrage aan defensie. Vrijheidsbelasting noemen ze het. Gaslighting ten top in mijn ogen. De schaduw van het mannelijke in de mens. De vervreemdingscirkel in actie. Want oorlog levert in mijn ogen alleen maar trauma en vernietiging op, zeker op de lange termijn en over de levens heen.

Het vrouwelijke dat terugkeert in de wereld

Voor mij en vanuit mijn belevingswereld is het glashelder. We zijn collectief blijven steken in het mannelijke. In denken en doen. In vooruit, vooruit, vooruit. Maar echte verandering ontstaat niet alleen daar. Verandering vraagt ook om voelen en zijn. Dat is het domein van ons innerlijke kind en onze innerlijke vrouw.

Het vrouwelijke mag terugkeren naar de aarde. Niet om het mannelijke te vervangen, maar om ermee samen te werken. Zodat het innerlijke kind gedragen kan worden in gezondheid, niet vanuit de schaduw, maar in veiligheid en bedding.

Mijn volgende boek zal hierover gaan: van dramadriehoek naar bewustzijn. Ja, er is alweer schrijfwerk aan de winkel. Dat is onderdeel van mijn zielsmissie. Mijn eigen ervaring met bewustzijnswerk is dat ik met mensen kan meevoelen op zeer diepe lagen. Dat doe ik bij mijn Trauma Bevrijding Intensives. Er kunnen beelden opkomen van gebeurtenissen waar ik zelf niet bij was, maar door me energetisch te openen en te aanschouwen vanuit onvoorwaardelijke liefde, kan ik deze ervaringen vanuit bewustzijn meebeleven. Het brein en het lichaam maken daarin geen onderscheid tussen wat feitelijk is gebeurd en wat innerlijk wordt waargenomen.

Waarheid, heling en integratie

Daarom is voor mij persoonlijk niet de vraag ‘wat werkelijk waar is’ het belangrijkst, maar hoe we heling kunnen brengen. Aan slachtoffers. Aan mensen met herinneringen aan gruwelijke gebeurtenissen. Aan iedereen die deze last in zijn of haar lichaam draagt, of zich vanuit bewustzijn heeft verbonden met een veld waarin dit lijden zichtbaar wordt.

Ik ben me ervan bewust dat anderen hier op aarde een andere rol hebben in dit geheel. Er zijn mensen die geroepen zijn om misstanden te ontmaskeren, om bewijs te verzamelen, om waarheid juridisch of maatschappelijk af te dwingen. Dat is niet mijn taak.

Mijn plek ligt elders. Mijn zielsmissie brengt mij naar het veld waar trauma in het lichaam vastzit, waar ervaringen nog geen woorden hebben en waar heling vraagt om bedding, niet om oordeel. Ik kan deze houding innemen juist omdat ik mijn rol ken. En omdat ik weet dat niet iedereen alles hoeft te doen. Een wereld die heelt, ontstaat niet door één waarheid of één held, maar doordat ieder zijn eigen plaats inneemt in het geheel.

Respect voor ieders individuele rol en missie

Laten we in godsnaam respect hebben voor elkaars individuele taak. We kunnen immers niet alles weten. Misschien is juist het besef dat niemand het volledige overzicht heeft, de enige gezonde positie in deze tijd.

Ik ben dankbaar dat ik weet wat ik hier te doen heb. Dat ik mijn wereld klein mag houden en de rest mag overlaten aan anderen, ieder met hun eigen zielsmissie. Zoals de mensen die nu opstaan voor slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld.

En dat brengt mij bij jou. Dank als je tot zover hebt gelezen.

Wat is jouw bijdrage? Waar sta jij, als je durft te kijken?

Leonie