Waar liefde heerst, kan geen andere energie zijn. Liefde als het ultieme genotsmiddel. Het vraagt niets, het is alleen maar. Je voelt het in de aanwezigheid met de ander, je vervalt erin en liefde brengt het hoofd tot zwijgen.

Wat te doen met het hoofd en alle gedachten?

Liefde wil niets, het is er alleen maar. Het registreert de gedachten als interessante gewaarwordingen en glimlacht over de kracht van de geest die alle kanten van het universum kan aannemen. Welke richting te kiezen? Liefde wil niet kiezen. Liefde wil stromen als een rivier, soms wild, soms kabbelend als een kleine beek of zijn als stilstaand water. Gedachten als polen die aantrekken of afstoten.

Welke gedachten laat jij toe en welke verwelkom jij?

Wat als dit in tegenspraak is met het hart, met de liefde?

De liefde glimlacht en omhelst het zelf omdat het liefde is. Als de liefde in het zelf, de liefde bij de ander herkent en erkent, is de innerlijke vrijheid nabij. Liefde als Levensstroom die nooit uitdooft, zelfs niet na de dood.

Wie werkelijk vrij wil zijn mag niet alleen de liefde omarmen, maar ook de dood. Omdat in het leven, de liefde opnieuw geboren wordt en met het sterven, het oude wordt achtergelaten om opnieuw te kunnen beginnen…. als liefde in eenheid.